ذكر وصيته لولده عليه السلام (11/11)

Oğlu için vasiyetinin zikri (11/11)

...Allah'ın azabı. Nihayet (bu topraklardan) çıkınca, kavmine isabet eden (azap) ona da isabet etti ve buraya defnedildi; onunla birlikte altından bir dal da gömüldü.

Bunun üzerine kavim ona hücum ederek kılıçlarıyla üzerine indi, onu araştırdılar ve o altın dalı çıkardılar."

Abdürrezzâk dedi ki: Mamer dedi ki: Zührî dedi ki: Ebû Rigâl, Sakîf'in babasıdır.

Bu, bu yönden mürsel (kopuk isnadlı) bir rivayettir.

Bu rivayet, başka bir yoldan muttasıl (kesintisiz isnadla) da gelmiştir. Nitekim Muhammed b. İshak Sîret'te İsmail b. Ümeyye'den, o da Büceyr b. Ebî Büceyr'den şöyle rivayet etmiştir: Abdullah b. Ömer'i şöyle derken işittim dedi: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'i, kendisiyle birlikte Tâif'e çıktığımızda işittim; bir kabrin yanından geçtik, şöyle buyurdu: "Bu, Ebû Rigâl'in kabridir; o Sakîf'in babasıdır ve Semûd kavmindendi. Bu Harem'de bulunuyordu, (azap) ondan defedilirdi. Fakat oradan çıkınca, kavmine bu yerde isabet eden azap ona da isabet etti ve burada defnedildi. Bunun alameti şudur ki onunla birlikte altından bir dal defnedilmiştir; eğer onu kazıp açarsanız, onunla birlikte o dalı da bulursunuz."

Bunun üzerine insanlar ona koşup üzerinden o dalı çıkardılar."

Ebû Dâvûd da bunu Muhammed b. İshak yoluyla bu şekilde rivayet etmiştir.

Hocamız Hâfız Ebü'l-Haccâc el-Mizzî -Allah ona rahmet etsin- dedi ki: Bu, hasen ve azîz (nadir) bir hadistir.

Derim ki: Bu hadisi Büceyr b. Ebî Büceyr tek başına rivayet etmiştir; kendisi bu hadisten başka bir şeyle tanınmaz ve ondan yalnızca İsmail b. Ümeyye rivayet etmiştir.

Hocamız dedi ki: İhtimal ki bu, onu merfû kılmakta bir vehimdir; aslında bu, Abdullah b. Amr'ın (iki yazma) heybesinden aldığı sözlerden olabilir.

Allah en iyi bilendir.

Derim ki: Ancak bundan önceki mürsel rivayette ve Câbir hadisinde de buna şahitlik eden (destekleyici) bir delil vardır.

Allah en iyi bilendir.

* * *

Yüce Allah'ın "Bunun üzerine onlardan yüz çevirdi ve dedi ki: Ey kavmim, andolsun ki Rabbimin risaletini size tebliğ ettim ve size nasihat ettim, fakat siz nasihat edenleri sevmiyorsunuz" kavli, Sâlih aleyhisselam'dan haber vermektedir. O, kavmi helak olduktan sonra onlara hitap etmiş ve onların yurdundan başka bir yere gitmeye koyulmuşken onlara şöyle demiştir: "Ey kavmim, andolsun ki Rabbimin risaletini size tebliğ ettim ve size nasihat ettim" yani sizi doğru yola iletmek için elimden gelen bütün gayreti sarf ettim ve buna sözümle, fiilimle ve niyetimle bütün gücümle çalıştım.

"Fakat siz nasihat edenleri sevmiyorsunuz" yani tabiatlarınız hakkı kabul etmiyor ve onu istemiyordu; bu yüzden içinde bulunduğunuz elem verici, ebediyen devam edip sürecek olan azaba düştünüz. Ne benim size karşı bir çarem var, ne de sizden (bu azabı) def edecek bir gücüm var. Bana risaleti tebliğ etmek ve size nasihat etmekten farz olan görevi yerine getirdim ve bunu size sundum; fakat Allah dilediğini yapar.

Nebi sallallahu aleyhi ve sellem de aynı şekilde, üç gece sonra Bedir kuyusunun ehline hitap etmiştir: Devesine binip gecenin sonunda yola çıkma emrini verdikten sonra onların üzerinde durup şöyle buyurmuştur: "Ey kuyu ehli! Rabbinizin size vaad ettiğini gerçek olarak buldunuz mu? Ben Rabbimin bana vaad ettiğini gerçek olarak buldum." Ve onlara söylediği sözler arasında şunu da söylemiştir: "Nebisi için ne kötü bir kabile idiniz! Beni yalanladınız, oysa (başka) insanlar beni tasdik etti; beni (yurdumdan) çıkardınız, oysa (başka) insanlar bana barınak verdi; benimle savaştınız, oysa (başka) insanlar bana yardım etti. Nebisi için ne kötü bir kabile idiniz!"